Αγανάκτηση για την διαιτησία στο «στρατόπεδο» της Ρόδου

Μένοντας προσηλωμένος στις αρχές του, ο Α.Σ. Ρόδος πάντα επέλεγε να κρατά χαμηλούς τόνους ακόμα και στις ουκ ολίγες περιπτώσεις που αισθάνθηκε αδικημένος από τις αποφάσεις των διαιτητών, αναγνωρίζοντας το δικαίωμά τους στο ανθρώπινο λάθος. Δυστυχώς, τα όσα αντιμετώπισε η ομάδα μας στο χθεσινό παιχνίδι με τον Ιωνικό, αναγκάζουν τη διοίκηση να παρεκκλίνει από την πάγια τακτική της να αφήνει αδιαμαρτύρητα τις αποφάσεις των διαιτητών στην κρίση των αρμόδιων οργάνων και να εκφράσει την αγανάκτησή της για τις διαιτησία του κ. Δημητρίου Μανιώτη από την ΕΠΣ Ανατολικής Αττικής. Στον χθεσινό αγώνα η Ρόδος κατέβηκε να παίξει ποδόσφαιρο, σεβόμενη τον εαυτό της, τον φίλαθλο κόσμο που ήρθε στο γήπεδο, καθώς και το ίδιο το άθλημα. Δεν γνωρίζουμε τους λόγους που ο κ. Μανιώτης δεν έδειξε να το αντιλαμβάνεται, επιτρέποντας να παιχθεί… μισός αγώνας. Ούτε γνωρίζουμε για ποιον λόγο δεν καταλόγισε, ενώ είχε πλήρη αντίληψη μίας φάσης που διδάσκεται στα σεμινάρια διαιτησίας, οφθαλμοφανές πέναλτι στο 47’, σε χέρι αμυντικού της αντίπαλης ομάδας, μετά από εκτέλεση φάουλ του Αυγενικού (το βίντεο του αγώνα, καθώς και το φωτογραφικό υλικό που αποτυπώνει την παράβαση, βρίσκονται στη διάθεση του κάθε ενδιαφερόμενου και θα αποσταλούν σε κάθε αρμόδια αρχή). Αυτό που γνωρίζουμε, και οφείλουν να θυμούνται όλοι, είναι ότι ο Α.Σ. Ρόδος είναι ένας ιστορικός σύλλογος μίας ακριτικής περιοχής με πολυετή παρουσία στις εθνικές κατηγορίες και απαιτεί όχι ιδιαίτερη μεταχείριση, αλλά σεβασμό και ισότιμη αντιμετώπιση. Δηλώνει δε πως θα κάνει τα πάντα προκειμένου να υπερασπιστεί τα δίκια του και τα καλώς εννοούμενα συμφέροντά του, σεβόμενος τις αρχές του ποδοσφαίρου, τους διαιτητές και τις αντίπαλες ομάδες. Η διοίκηση του Α.Σ. Ρόδος δηλώνει την εμπιστοσύνη της στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΠΟ, καθώς και στην Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας, ελπίζει δε πως δεν θα διαψευσθεί η εκτίμησή της πως το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει γυρίσει σελίδα και διαπιστώσεις φιλάθλων και παραγόντων, που περιγράφονται με τη φράση «τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα», ανήκουν οριστικά-ή θα ανήκουν σύντομα- στο παρελθόν.